W laptopach wymagających maksymalnej wydajności. Jako główny dysk systemowy w nowoczesnym komputerze. Do przechowywania dużych ilości danych, gdzie koszt na gigabajt jest kluczowy. W urządzeniach mobilnych.

Wymaga specjalnych kabli USB. Jest przeznaczony wyłącznie do dysków HDD. Jest starszym i wolniejszym protokołem. Omija ograniczenia szacunkowe standardu SATA, wykorzystując linie PCI Express dla znacznie wyższych prędkości.

Pojemność dysków. Sama specyfikacja interfejsu SATA, która nie jest zoptymalizowana pod kątem szybkiej pamięci flash. Wielkość dysku fizycznie. Cena dysków.

Pamięci ulotne (RAM) Karty graficzne Pamięci masowe (storage) Procesory

Głośna praca. Wysoki pobór energii. Wysoka wrażliwość na wstrząsy. Niezwykle wysoka prędkość transferu danych i błyskawiczny czas dostępu.

Nieulotna pamięć półprzewodnikowa wykorzystywana w dyskach SSD. Rodzaj mechanicznego talerza w HDD. Ulotna pamięć operacyjna. Pamięć podręczna procesora.

M.2 to format fizyczny złącza, a NVMe to protokół komunikacyjny. M.2 to interfejs dla HDD, a NVMe dla SSD. M.2 to protokół, a NVMe to format fizyczny. Nie ma żadnej różnicy, to synonimy.

Wymiana starego dysku HDD na nawet najtańszy dysk SSD. Instalacja nowej karty graficznej. Wymiana procesora. Zwiększenie ilości pamięci RAM.

Korzystanie wyłącznie z kabli SATA. Wyłączenie funkcji NVMe. Zapewnienie im odpowiedniego odprowadzania ciepła (np. za pomocą dedykowanych radiatorów). Zmniejszenie ich pojemności.

Zwiększenie pojemności dysku. Zwiększenie prędkości transferu danych i zmniejszenie opóźnień. Zmniejszenie zużycia energii. Zapewnienie kompatybilności ze starszymi systemami.