6 6 3 8

Liczbę bitów przeznaczonych na hosty. Całkowitą liczbę bitów w adresie IP. Liczbę bitów "pożyczonych" z części hosta. Liczbę routerów w sieci.

Na zmianie adresu MAC urządzenia. Na fizycznym rozdzieleniu kabli sieciowych. Na zwiększeniu przepustowości łączy. Na manipulacji maską podsieci poprzez "pożyczanie" bitów z części hosta.

Urządzeniem do filtrowania adresów MAC. Urządzeniem końcowym (hostem). Urządzeniem warstwy trzeciej, zdolnym do routingu pakietów. Urządzeniem warstwy drugiej, obsługującym tylko ramki.

Uproszczenie konfiguracji protokołów routingu. Optymalne wykorzystanie puli adresów IPv4, zwiększenie wydajności i poprawa bezpieczeństwa. Zwiększenie liczby hostów w pojedynczej sieci. Eliminacja konieczności używania routerów.

Ryzyko marnowania adresów IP, jeśli poszczególne podsieci mają skrajnie różne zapotrzebowanie na hosty. Brak możliwości implementacji w małych sieciach. Bardzo skomplikowane obliczenia. Konieczność używania specjalnych urządzeń sieciowych.

Zignorowanie zapotrzebowania na hosty. Natychmiastowe przydzielanie masek /30. Rozpoczęcie planowania od największych podsieci (wymagających najwięcej hostów). Losowe przypisywanie adresów IP.

126. 64. 30. 62 ($2^6 - 2$).

32 adresów. 64 adresów. 128 adresów. 256 adresów.

Służy wyłącznie do konfiguracji adresów MAC. Jest niezbędny do routingu pakietów między nimi. Segmentuje ruch w ramach tej samej podsieci. Zapewnia fizyczną transmisję danych.